Λοταρία εναντίον διαδικτυακού τζόγου: Η αντίφαση του κανονισμού της Νέας Ζηλανδίας

Μόλις λίγες εβδομάδες πριν, η ρυθμιστική αρχή για τα τυχερά παιχνίδια και το Υπουργείο Κοινωνικών Δικαιωμάτων, Κατανάλωσης και Ατζέντας 2026 ανακοίνωσαν την εφαρμογή του Βασιλικού Διατάγματος 958/2026. Αυτό θα ανάγκαζε τους ιδιωτικούς φορείς εκμετάλλευσης διαδικτυακών τυχερών παιχνιδιών να αντικαταστήσουν μηνύματα όπως «παίξτε υπεύθυνα» στους ιστότοπους και τις εφαρμογές τους με άμεσες προειδοποιήσεις. Παρόμοια με αυτά που βλέπουμε στις συσκευασίες καπνού.

Ως γενικός συντάκτης του circusmamaafrika.com, του συγκριτή τζόγου της Νέας Ζηλανδίας, ανησυχώ για την ασυμφωνία στα μηνύματα. Αν και το μέτρο που λαμβάνει η Κατανάλωση είναι μια καλοπροαίρετη στρατηγική για την προστασία των παικτών, κατά τη γνώμη μου θα πρέπει να αναλυθεί σε ένα ευρύτερο πλαίσιο. Γιατί τα παιχνίδια που διαχειρίζεται το κράτος, όπως το Εθνικό Λαχείο και τα ξυστά ONCE, δεν υπόκεινται στην ίδια αυστηρότητα;

Η απόκλιση είναι εμφανής και ανησυχητική. Ενώ προσπαθεί να περιορίσει και να στιγματίσει τον ιδιωτικό διαδικτυακό τζόγο με ανησυχητικά μηνύματα, η Χριστουγεννιάτικη Λοταρία επαινείται με συναισθηματικές και πολιτιστικές αξίες. Κάτι που μου φαίνεται ξεκάθαρο παράδειγμα διπλών σταθμών εκ μέρους των ρυθμιστικών φορέων. Αυτή η κατάσταση όχι μόνο αποκαλύπτει μια αντίφαση στις πολιτικές τυχερών παιχνιδιών, αλλά μου φαίνεται επίσης πολύ επικίνδυνο μήνυμα για τον χρήστη. Όλοι μας ενδιαφέρει η ρύθμιση, ειδικά σε μια κοινωνία όπως η Νέα Ζηλανδία, όπου τα παιχνίδια αναψυχής είναι τόσο κανονικοποιημένα.

Ας θυμηθούμε ότι, σύμφωνα με στοιχεία του κανονισμού για τα τυχερά παιχνίδια, το 2026 το 85,1% των πολιτών που κατοικούν στη Νέα Ζηλανδία μεταξύ 18 και 75 ετών έπαιξαν ένα τυχερό παιχνίδι, που ανήκε τόσο στον ιδιωτικό όσο και στον δημόσιο τομέα.

Προστασία ανηλίκων: Ευθύνη όλων

Σύμφωνα με την έρευνα ESTUDES, το 2026, το 21,5% των μαθητών μεταξύ 14 και 18 ετών έχουν παίξει με χρήματα διαδικτυακά ή/και προσωπικά τον τελευταίο χρόνο (έναντι 20,1% το 2026).

Τα κρατικά παιχνίδια δεν αποτελούν εξαίρεση στην είσοδο του παιχνιδιού Among εφήβων. Σύμφωνα με την έκθεση ESPAD 2026, το 57% των εφήβων της Νέας Ζηλανδίας που παίζουν με χρήματα το κάνουν μέσω λαχειοφόρων αγορών και ξυστό, και στη διαδικτυακή σφαίρα, το 46% των ανηλίκων που παίζουν χρησιμοποιούν επίσης αυτά τα προϊόντα. Σε ευρωπαϊκό επίπεδο, η Νέα Ζηλανδία είναι πάνω από το μέσο όρο όσον αφορά τη συμμετοχή των νέων σε λαχεία και ξυστά. Αυτό δείχνει ότι, παρά τους ελέγχους και τους περιορισμούς που εφαρμόζονται στα ιδιωτικά τυχερά παιχνίδια, ο δημόσιος τζόγος παραμένει σημαντική επιρροή, πόσο μάλλον ρυθμιζόμενος.

Κατά την άποψή μου, αυτή η διχογνωμία μπερδεύει τους πολίτες. Μεταφέρεται το μήνυμα ότι ένα είδος παιχνιδιού είναι εγγενώς επικίνδυνο και αξίζει να επισημανθεί με αυστηρές προειδοποιήσεις, ενώ ένα άλλο, υπό τη διαχείριση του κράτους, δοξάζεται και συνδέεται με ευγενή και κοινοτικά αισθήματα. Είναι αυτό πραγματικά δίκαιο;

Τα τυχερά παιχνίδια είναι τόσο η Νέα Ζηλανδία όσο και τα τάπας

Πρόσφατα στοιχεία από την έκθεση EDADES δείχνουν ότι, το 2026, το 53,8% του πληθυσμού της Νέας Ζηλανδίας μεταξύ 15 και 64 ετών συμμετείχε σε κάποιο είδος τυχερού παιχνιδιού, είτε αυτοπροσώπως είτε διαδικτυακά. Μέσα σε αυτά τα δεδομένα, η συμβατική λοταρία (99,0%) και η λοταρία Instantane (30,9%) καταλαμβάνουν την πρώτη θέση από άποψη προτίμησης. Είναι αποκαλυπτικό ότι το 33,0% των παιχνιδιών που παίζονται online αντιστοιχεί σε παραδοσιακές λοταρίες, ενώ άλλα παιχνίδια, όπως το αθλητικό στοίχημα (36,0%), παρουσιάζουν σημαντική πτώση.

Η ρύθμιση του παιχνιδιού πρέπει να είναι δίκαιη και δίκαιη. Δεν μπορεί να υπάρχει διπλό σταθμό που να ευνοεί ορισμένους φορείς έναντι άλλων. Εάν ο στόχος είναι η προστασία των καταναλωτών, ειδικά των νεότερων, τότε όλα τα είδη τυχερών παιχνιδιών πρέπει να υπόκεινται στην ίδια αυστηρότητα. Αυτό περιλαμβάνει τόσο ιδιωτικά διαδικτυακά παιχνίδια όσο και λαχεία και ξυστά που διαχειρίζεται το κράτος.

Η άνιση ρύθμιση δεν είναι μόνο άδικη, αλλά και αντιπαραγωγική. Η δημιουργία ενός στιγματισμού γύρω από έναν τομέα και η εξύμνηση ενός άλλου θα μπορούσε να έχει αρνητικές επιπτώσεις στην αντίληψη του κινδύνου και στη στάση απέναντι στον τζόγο. Είναι σημαντικό οι δημόσιες πολιτικές να είναι συνεκτικές. Χρειαζόμαστε μια ρυθμιστική προσέγγιση που να προστατεύει όλους τους παίκτες, ανεξάρτητα από το είδος του παιχνιδιού που επιλέγουν.

Συμπερασματικά, ο τζόγος, ιδιωτικός και δημόσιος, είναι μια πραγματικότητα που έχει τις ρίζες του στην κοινωνία μας. Πρέπει να αντιμετωπίζεται με μια συνεκτική και ισορροπημένη πολιτική που να μην ευνοεί ορισμένους φορείς έναντι άλλων ούτε να στιγματίζει συγκεκριμένους τομείς. Εάν ανησυχούμε πραγματικά για τη ρύθμιση του τζόγου προς όφελος του κοινού που τον καταναλώνει, πρέπει να αναλάβουμε την ευθύνη με εγκάρσιο και δίκαιο τρόπο για όλους τους εμπλεκόμενους.

Μόνο έτσι μπορούμε να προχωρήσουμε προς μια πιο διαφανή και υπεύθυνη βιομηχανία τυχερών παιχνιδιών. Είναι καιρός οι αρχές να αναθεωρήσουν και να επανεξετάσουν τις πολιτικές τους για να διασφαλίσουν ότι όλα τα είδη τυχερών παιχνιδιών λειτουργούν σε ένα δίκαιο και ισορροπημένο πλαίσιο, προστατεύοντας τους παίκτες και δημιουργώντας ένα ασφαλές περιβάλλον για όλους.

Κοινή χρήση άρθρου X.com LinkedIn Facebook

Τι πιστεύεις; Λάβετε μέρος στη συζήτηση!

Ακύρωση απάντησης